لیکنه: محمدالله بریال
سریزه
ایا کله مو له ځان سره فکر کړی چې ولې ځینې ځوانان له هېڅه تر هر څه رسېږي، خو ځینې نور له شته امکاناتو سره سره په خپل ځای پاتې وي؟ دا پوښتنه یوازې د حیرانتیا لپاره نه ده، بلکې د ژور فکر او ځان پېژندنې دروازه ده. ایا رښتیا هم فرصتونه کم دي، که موږ یې په لیدلو، درک کولو او کارولو کې پاتې راغلي یو؟ د همدې پوښتنو ځواب موږ د ژوند له یوه مهم حقیقت سره مخ کوي: بریا یوازې د امکاناتو په شتون پورې تړلې نه ده، بلکې تر ډېره د فکر، هڅې او پرېکړې په ځواک ولاړه ده.
ځواني؛ د بدلون زرینه دوره
ځواني د ژوند هغه ارزښتمن پړاو دی چې پکې انرژي، نوښت، فکر او د بدلون ځواک تر بل هر وخت زیات وي. دا دوره لکه یوه کرنیزه ځمکه ده؛ که پکې سم تخم وکرل شي او په وخت یې پالنه وشي، حاصل یې بې ساری وي. خو که دا فرصت بې پروا پرېښودل شي، بیا به یې پایله له یوازې پښېماني بل څه نه وي.
په همدې پړاو کې انسان کولای شي خپل راتلونکی مسیر وټاکي، مهارتونه زده کړي، تجربې ترلاسه کړي او د ژوند بنسټیزې پرېکړې وکړي. خو دا هر څه یوازې هغه وخت ممکن دي چې ځوان د فرصتونو په ارزښت پوه شي او په عملي ډول یې وکاروي.
فرصتونه څنګه په لاس راځي؟
ډېری خلک فکر کوي چې فرصتونه به په لویو، ښکاره او غیرمعمولي بڼو راڅرګند شي، خو حقیقت بل ډول دی. فرصتونه ډېر کله د کوچنیو شېبو، عادي پېښو او ساده امکاناتو په بڼه زموږ مخې ته راځي.
هغه څوک بریالی کېږي چې دا کوچني فرصتونه په وخت وپېژني او له لاسه یې ورنه کړي. یو ساده کورس، یوه لنډه پېژندګلوي، یو کوچنی کار یا حتی یوه الهام بښونکې خبره کولای شي د لوی بدلون پیل وي. اصلي ستونزه دا ده چې ډېری خلک دا واړه فرصتونه کم ارزښته ګڼي او له همدې امله یې له لاسه ورکوي.
د ناکامۍ پلمه که د عمل نشتوالی؟
موږ ډېر ځله شکایت کوو چې “فرصت نشته”، خو که رښتیا ووایو، ستونزه اکثره په فرصت کې نه، بلکې زموږ په لید او چلند کې وي. ځینې ځوانان د “کامل وخت” په تمه ناست وي، ځینې د اسانه لارې په لټه کې وي، او ځینې بیا د ناکامۍ له وېرې هېڅ ګام نه اخلي.
حقیقت دا دی چې فرصتونه د انتظار لپاره نه، بلکې د اقدام لپاره دي. که ته چمتو نه وې، بل څوک به هماغه فرصت څخه ګټه واخلي او په بریا به یې بدل کړي. نړۍ د هغو کسانو لپاره لاره پرانیزي چې حرکت کوي، نه د هغو لپاره چې یوازې فکر کوي.
فرصتونه پیدا کول که جوړول؟
یو مهم اصل دا دی چې فرصت یوازې موندل نه غواړي، بلکې جوړول هم غواړي. هغه ځوان چې یو مهارت زده کوي، خپل وخت سم تنظیموي او له خلکو سره مثبتې اړیکې جوړوي، په حقیقت کې د ځان لپاره فرصتونه رامنځته کوي.
په اوسنۍ نړۍ کې یوازې ارمان لرل بسنه نه کوي؛ بلکې دوامداره هڅه، عملي وړتیا او روښانه هدف ټاکلو ته اړتیا ده. که هدف واضح وي، نو حتی کوچني فرصتونه هم د لوی بدلون پیل ګرځېدای شي.
هغه څوک چې هره ورځ یو ګام مخته اخلي، که څه هم دا ګام کوچنی وي، په پای کې به تر هغو کسانو ډېر وړاندې وي چې یوازې د لوی فرصت انتظار باسي.
ستونزې؛ خنډ که پټ فرصت؟
دا هم یو حقیقت دی چې ټول ځوانان په یو شان شرایطو کې ژوند نه کوي. اقتصادي ستونزې، د زدهکړو محدود امکانات او ټولنیز فشارونه کولای شي د پرمختګ لاره سخته کړي. خو تاریخ موږ ته ښيي چې ډېری بریالي کسان له همدې محدودو شرایطو څخه راپورته شوي دي.
توپیر یې یوازې په دې کې دی چې هغوی د ستونزو پر ځای پر فرصت تمرکز کړی او ننګونې یې په فرصتونو بدلې کړې دي. هره ستونزه، که ستونزې ته په سمه توګه او ځیرکتیا سره وکتل شي، د زده کړې، پیاوړتیا او پرمختګ یوه نوې دروازه پرانستلای شي.
د یوه ځوان مسوولیت او پرېکړه
که ته یو ځوان یې، نو باید دا درک کړې چې ستا راتلونکی تر ډېره ستا د نن ورځې له پرېکړو سره تړلی دی. هېڅوک به ستا پر ځای ستا لپاره فرصتونه پیدا نه کړي. ته باید خپله د بریالي راتلونکي لاره ولټوې، خپله وړتیا وپېژنې او خپلې ټاکلې موخې ته د رسېدو لپاره کار وکړې.
هره ورځ، هر ساعت او حتی هره شېبه کولای شي د بدلون پیل وي، خو که ته دا پرېکړه وکړې چې له هغې ګټه واخلې.
پایله
فرصتونه تل د دروازې په څېر نه راځي چې موږ یې په اسانۍ ووینو او خلاص یې کړو. ډېری وخت دا پټ، کوچنۍ او عادي وي، خو ارزښت یې ډېر لوی وي. هغه څوک بریالی کېږي چې دا فرصتونه وپېژني، له لاسه یې ورنه کړي او که اړتیا وي، خپله یې رامنځته کړي.
دا په یاد ولره چې د نن ورځې یو کوچنی ګام د سبا ورځې لپاره لوی بدلون رامنځته کولای شي؛ نو اوس پرېکړه ستا په لاس کې ده: ایا د فرصت لپاره انتظار کوې، که خپله د فرصت خالق ګرځې؟
